De NANDA-classificatie maakt gebruikt van een soortgelijke structuur als de PES-structuur. De meeste verpleegkundigen zijn al bekend met de PES-structuur, waardoor de overgang naar het NANDA-systeem geen grote stap is. Met de PES-structuur kan de verpleegkundige alle verkregen informatie in drie gebieden indelen:
  • Probleem;
  • Etiologie;
  • Symptomen.
Bij het onderdeel “probleem” zal de verpleegkundige alle informatie zetten die gaat over de klachten of gezondheidsproblemen van de zorgvrager. Bij de etiologie worden alle factoren gezet die de klachten kunnen veroorzaken of met de klachten samenhangen. In feite wordt hier naar onderliggende problemen gezocht. Bij de symptomen worden alle aanwijzingen en symptomen gezet die kunnen wijzen op een bepaalde aandoening. In dit gebied wordt geprobeerd een diagnose te bevestigen of uit te sluiten. Voorbeeld: toepassing van de PES-structuur bij het probleem ‘suikerziekte’ Stel dat we als probleem suikerziekte (diabetes mellitus) nemen. Bij etiologie kunnen we dan factoren zetten zoals het dieet, lichaamsbeweging en erfelijke aanleg. Onder de symptomen vallen dan de symptomen die op diabetes mellitus kunnen wijzen, zoals dorst, veel drinken, moeheid, oogklachten en seksuele problemen.