Animaties zijn op www.klinischredeneren.nl beschikbaar in lage resolutie. Om de animaties in hoge resolutie in uw lessen te gebruiken dient uw instelling lid te zijn van het klinischredeneren.nl platform. Neem contact met ons op voor de voorwaarden.

X

Primaire metabole alkalose met secundair respiratoire acidose als compensatie

Metabole alkalose: Door een hoge HCO3- in het lichaam (zeldzaam, vaak door medicijnen), stijgt de concentratie HCO3- in het bloed. Er is dus meer base in het bloed en de pH stijgt. Dit noemt men een metabole alkalose. Respiratoire acidose als compensatie: De longen werken vrij snel (binnen minuten) dit hoge pH tegen door minder CO2 uit te ademen, waardoor de pH na verloop van tijd weer genormaliseerd wordt. Een primaire metabole alkalose met een hoog HCO3- gehalte wordt zo uiteindelijk met een hoog CO2 gehalte (respiratoir) gecompenseerd. STOORNIS COMPENSATIE CLASSIFICATIE pH ↓ HCO3- ↓ PCO2 ↓ respiratoir gecompenseerde metabole…

Lees Meer

X

Primaire respiratoire acidose met secundair metabole alkalose als compensatie

Respiratoire acidose: Wanneer een patiënt hypoventileert (dit kan diverse oorzaken hebben), zal de PCO2 in het bloed stijgen. CO2 reageert met het H2O in het bloed waarbij H+ ionen ontstaan. De pH van het bloed wordt dus lager. Metabole alkalose als compensatie: De nieren werken na enige tijd (uren tot dagen) dit lage pH tegen door HCO3- (bicarbonaat) in verminderde mate uit te scheiden, en dus meer uit de voor-urine op te nemen in het bloed. HCO3- is een base en vangt de H+ ionen weg, waardoor de pH na verloop van tijd weer genormaliseerd wordt. Een primaire respiratoire acidose…

Lees Meer

X

Primaire respiratoire alkalose met secundair metabole acidose als compensatie

Respiratoire alkalose: Wanneer een patiënt hyperventileert (dit kan vele oorzaken hebben) zal de PCO2 in het bloed dalen. Minder CO2 reageert met het H2O in het bloed waarbij minder H+ ionen ontstaan. De pH van het bloed wordt dus hoger. Metabole acidose als compensatie: De nieren werken na enige tijd (uren tot dagen) de hoge pH tegen door HCO3- (bicarbonaat) in verhoogde mate uit te scheiden waardoor de pH na verloop van tijd weer genormaliseerd wordt. Een primaire respiratoire alkalose met een laag PCO2 gehalte wordt zo uiteindelijk met een laag HCO3- gehalte gecompenseerd. STOORNIS COMPENSATIE CLASSIFICATIE pH ↓ HCO3-…

Lees Meer

X

Pulmonale arteriële druk

Net zoals in het rechter ventrikel, is de druk van de Arteria Pulmonalis aan het begin van de hartcontractie (systole) ongeveer 25 mmHg. In tegenstelling tot de ventriculaire druk, daalt de pulmonale arteriële druk niet sterk na de systole. Na het sluiten van de pulmonalisklep daalt de druk geleidelijk omdat het bloed door de smallere vaten moet stromen. Met een gemiddelde pulmonale arteriële diastolische druk van 8 mmHg kan het bloed constant door de pulmonale capillairenstromen. Gedurende de hartcyclus is de gemiddelde pulmonale arteriële druk 15 mmHg. De gemiddelde bloeddruk daalt tot ongeveer 7 mmHg in de pulmonale capillairen. Deze…

Lees Meer

X

Reabsorptie in de medullaire verzamelbuis

In de medullaire verzamelbuizen wordt de uiteindelijke urine gevormd. Hoewel hier minder dan 10% van al het gefilterde natrium en water wordt gereabsorbeerd, spelen de medullaire verzamelbuizen een belangrijke rol bij het bepalen van de definitieve hoeveelheid opgeloste stoffen en water in de urine. Daarnaast zijn de cellen in dit segment permeabel voor ureum en wordt nog enig ureum gereabsorbeerd. Het antidiuretisch hormoon reguleert ë net als in het late segment van de distale tubulus en de corticale verzamelbuizen - de permeabiliteit voor water in de medullaire verzamelbuizen. Hoge spiegels ADH in het bloed verhogen de doorlaatbaarheid voor water. Het…

Lees Meer

X

Reabsorptie in het late segment van de distale tubulus en de corticale verzamelbuizen

In het verzamelsysteem van de nieren vindende laatste aanpassingen in de samenstelling van de urine plaats door de selectieve terugresorptie van water. Ook worden selectief natrium-, kalium-, waterstof- en bicarbonaationen terug geresorbeerd of juist uitgescheiden. Er zijn twee typen cellen verantwoordelijk voor deze selectie reabsorptie of secretie: de hoofd (of principale) cellen; de intercalaire cellen. Deze twee typen cellen vormen de tubuluswand van de distale tubulus en corticale verzamelbuizen. De intercalaire cellen zijn met name verantwoordelijk voor secretie van waterstofionen (H+) en reabsorptie van bicarbonaationen (HCO3-). Deze processen vinden plaats middels actief transport via H+-ATPase pompen in het luminale membraan…

Lees Meer

X

Reabsorptie in het vroege segment van de distale tubulus

De distale tubulus is een belangrijke plaats voor : De actieve secretie van overtallige ionen, zuren, medicijnen, metabole afvalstoffen en toxinen; De selectieve reabsorptie of secretie van ionen als natrium, kalium, waterstof en bicarbonaat. De selectieve reabsorptie van water. Door de Na+-Cl- -co-transporter wordt in de distale tubulus nog ongeveer 5% van de gefilterde natrium- en chloorionen gereabsorbeerd. De meerderheid van het water- en ionentransport in dit deel van de tubulus staat echter onder invloed van hormonen van het endocriene systeem, zoals het parathormoon (PTH), antidiuretisch hormoon en . Onder invloed van parathormoon wordt in dit segment een deel van…

Lees Meer

X

Reabsorptie van natrium (Na+) en glucose

De reabsorptie van natrium van de proximale tubuluscel naar het interstitium is een primair actief transportproces. De Na+-K+-ATPase pomp in het basolaterale membraan van de tubuluscellen transporteert steeds 3 natriumionen naar het renale interstitium en 2 kaliumionen naar de proximale tubuluscel. Hierdoor wordt de natriumconcentratie in de tubuluscellen laag gehouden in vergelijking met de natriumconcentratie in het tubulaire lumen. De hogere natriumconcentratie in het tubulaire lumen wordt vervolgens gebruikt door drager-eiwitten in de borstelzoom van de proximale tubulus, die middels co-transport zorgen voor reabsorptie van natriumionen en glucose naar het bloedplasma. Dit is een vorm van secundair actief transport waarbij…

Lees Meer

X

Regulatie van de zuurgraad door de nieren

De nieren reguleren de pH in het lichaam door zure of basische urine uit te scheiden. Dit proces is afhankelijk van de zuurgraad van het bloed. Om dit te bewerkstelligen zijn de nieren betrokken in de volgende acties: excretie van H+ ionen (ongeveer 1 mmol/kg lichaamsgewicht/dag); reabsorptie van bicarbonaat uit de pre-urine in de glomeruli (4,000 – 5,000 mmol/dag). De pH van urine is 4.50 tot 8.00, afhankelijk van het serum pH. Bij een laag serum pH (acidose) is de pH van de uitgescheiden urine eveneens laag, omdat veel base (bicarbonaat) uit de voor-urine wordt gereabsorbeerd. De uiteindelijk overgebleven urine…

Lees Meer

X

De T-top en het STT-segment

Het ECG-segment dat de repolarisatie van de ventrikels weergeeft, wordt het STT-segment genoemd. Deze bestaat uit het ST-segment en de T-top. De T-top weerspiegelt het grootste gedeelte van de ventriculaire repolarisatie: een brede, relatief langzaam stijgende en weer langzaam dalende golf. Het depolarisatieproces begint in het dieper gelegen spierweefsel (endocardium) en verspreidt zich van daaruit naar de oppervlakkige (epicardiale) laag. Het repolarisatieproces begint juist in de epicardiale laag en verspreidt zich naar de endocardiale laag. Hierom zal, bij een overwegend positief (naar boven gericht) QRS-complex, tevens de T-top naar boven gericht zijn. Dit lijkt in eerste instantie vreemd, omdat depolarisatie…

Lees Meer

Pagina 5 van 7« Eerste...34567